Zofia Stryjeńska chcąc studiować na akademii sztuk pięknych podała się za mężczyznę ponieważ w roku 1911mogli tam studiować tylko mężczyźni. Studiowała również w prywatnej Szkole Sztuk Pięknych dla Kobiet Marii Niedzielskiej w Krakowie na wydziale malarstwa. W 1918 wstąpiła do Warsztatów Krakowskich jako projektantka zabawek i autorka tek graficznych. Uprawiała malarstwo dekoracyjne znakomicie zintegrowane z architekturą. W projektowaniu produktu zajęła się zabawkami inspirowanymi sztuką zakopiańską.

Katarzyna Kobro znana ze swoich modernistycznych rzeźb, ale nie tylko, była malarką, wpół pracowała ze swoim mężem Władysławem Strzemińskim, który zajmował się typografią oraz tworzyła obiekty architektoniczne. W pracach autorka używała wyrazistych form abstrakcyjnych - geometrycznych, które stały się podstawą jej najwybitniejszych dzieł. Jednak jej prace początkowo spotykały się z niezrozumieniem poza środowiskiem artystycznym, w którym się obracała (wspólne poszukiwania "uniwersalnej wizji komponowania przestrzeni", z ducha architektonicznej, łączyły ją między innymi z gronem architektów.

Zaangażowana i ambitna Halina Karpińska-Kintopf. Studiowała w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. W 1929 roku uzyskała dyplom ze specjalności "architektura wnętrza". Była bardzo aktywna: brała udział niemal we wszystkich wystawach i konkursach, w 1935 roku została wybrana do rady nadzorczej. Wraz z swoją przyjaciółka młode artystki dostały trzecią nagrodę za wyposażenie gabinetu ministra oraz gabinetu dyrektora departamentu. Są to meble dość tradycyjne; wyróżnia się stół na wygiętych podporach z kompletu dla dyrektora. W pełni dojrzałym dziełem był następny projekt, przeznaczony na Powszechną Wystawę Krajową w Poznaniu (1929). Organizatorzy wystawy ogłosili konkurs na urządzenie mieszkania dla średnio zamożnej rodziny i wszystkie nagrody zdobyli w nim projektanci z Ładu.

Wanda Telakowska po II wojnie światowej kiedy jej dorobek graficzny uległ zniszczeniu zajęła się projektowaniem produktu. Chciała, aby przedmioty codziennego użytku były równie piękne, jak funkcjonalne, uważała, że powinny być produkowane według projektów odpowiednio wykształconych artystów. Projektantka starała się przygotować artystów do współdziałania w pracy w przemyśle poprzez tworzenie wzorów. Przemysł jednak nie był zainteresowany wprowadzaniem nowych projektów. W gospodarce socjalistycznej popyt zawsze przewyższał podaż, nie było więc potrzeby urozmaicania produkcji. Jesienią 1950 roku powstał Instytut Wzornictwa Przemysłowego, który kontynuować miał prace projektowe oraz prowadzić działalność naukową. Do1968 roku Wanda Telakowska pełniła w Instytucie funkcję dyrektora do spraw artystycznych.

Co słychać w Polsce?
Wiemy już co działo się z kobietami w wielu krajach, które wdrożyły różne przedmioty i udogodnienia w nasze życie. Jednak co się działo w naszym kraju, czy tu też kobiet swoim zaangażowaniem i siłą tworzyły rzeczy warte uwagi. Może w śród nas do dzisiaj są przedmioty, które bez tych projektantek nie pojawiłyby się w naszej przestrzeni.

Z czasem sam projekt nie wystarczył, należało go zaprezentować i sprzedać w odpowiedni sposób, sam wygląd, czy użyteczność nie świadczyły o sukcesie produktu.  W roku 1946 została założona firma Tupperware, która wprowadziła na rynek plastikowe pojemniki . Dwa lata później do Earla Tuppera dołączyła Brownie Wise. Na początku wraz swoim zawodowym partnerem zajęła się marketingiem bezpośrednim, jednak zaobserwowała, że w ten sposób ich produkty, nie wzbudzają zaufania kobiet, a a handel detaliczny nie przynosił im oczekiwanych sukcesów. Stwierdziła, że korzystniej będzie pozwolić kobietą sprzedawać opakowania w ich własnych domach. Tak postała idea „Trupperware party”. Kobiety podczas spotkań organizowanych w przestrzeni domowej chętniej kupowały produkty, łącząc zakup z tworzeniem więzi społecznych.  Wise organizowała takie spotkania, dzięki czemu stała się sławna, występowała w reklamach i była pierwszą kobietą, która pojawiła się na okładce „Business Week”. Pomimo tego, że niebyłą kobietą, która stworzyła wzorniczy projekt to przyczyniła się do prezentacji i popularności produktów Tuppera.

Źródła:

Penny Sparke, Design historia wzornictwa, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 2012

http://quotesgram.com/brownie-wise-quotes/

http://www.kpbs.org/news/2012/feb/13/american-experience-tupperware/

https://en.wikipedia.org/wiki/Brownie_Wise

Laura Ashley to obecnie znana firma dekoratorska oferująca oryginalne tkaniny i dodatki wnętrzarskie. Ale kim byłą Laura Ashley, co sprawiło, że to jej nazwisko widnieje jak nazwa marki? Była walijską projektantką tkani. Styl Laury Ashley charakteryzuje romantyczny, angielski wzór i naturalne tkaniny. Zaczęła od projektowania obrusów, chust, serwet, które później zostały wydrukowane. Chusty szybko stały się jej sukcesem, dlatego zdecydowano się na założenie firmy. Pierwotnie została zarejestrowana jako Ashley Mountney, ale zmieniono na Laura Ashley, gdyż uważano, że kobiece imię, było bardziej odpowiednie dla tego rodzaju produktów. Ashley stworzyłą światowej sławy sieć salonów sprzedaży tkanin dekoracyjnych, tapet, ale równie projektami wyposażenia domowego. Wzory, kolory i faktury tkanin oraz tapet, które zaprojektowała, dają pewną elastyczność w tworzeniu indywidualnego stylu dla każdego wnętrza. Dzięki odrobinie wyobraźni i kreatywności jej dodatki mogą pozwolić na stworzenie niepowtarzalnego, uniwersalnego wnętrza.

Źródła:
http://www.walesonline.co.uk/business/business-news/story-behind-one-wales-greatest-8532931
https://en.wikipedia.org/wiki/Laura_Ashley
http://decolatorium.blogspot.com/2012/12/laura-ashley-kobieta-inspirujaca.html